အသက္စေတး၍ လမ္းျပေပးခဲ့ၾကသည့္ စစ္ကိုင္းသားၾကယ္နီႀကီးမ်ား၏ ေသြးစာရင္း

ေအာက္တြင္ေဖာ္ျပပါရွိသည့္ စစ္ကိုင္းၿမိဳ႕သား ရဲေဘာ္ႀကီးမ်ားသည္ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရး၊ အမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရး၊ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရး တိုက္ပြဲတို႔တြင္ ပါဝင္ခဲ့ၾကသူမ်ားျဖစ္သည့္အျပင္ ဗမာျပည္ အုပ္စိုးသူအဆက္ဆက္အား တဗိုလ္က် တဗိုလ္တက္၍ ေနာက္ဆုံးထြက္သက္အထိ အဆက္မျပတ္ တိုက္ပြဲဝင္ခဲ့ၾကသည့္ တိုင္းခ်စ္ျပည္ခ်စ္ မ်ိဳးခ်စ္ေတြျဖစ္ၾကတဲ့ ကြန္ျမဴနစ္ေတြ ျဖစ္ၾကပါသည္။

ထိုရဲေဘာ္ႀကီးမ်ားထဲမွ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးကာလအတြင္း

ကံ့ေကာ္ပြင့္၏ သံမဏိဝတ္ဆံ - ၁၁

အပိုင္း (၂)

ခရစ္ႏွစ္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္။

အခန္း - ၁၂

ငါရပ္ဖို႔ တေနရာသာ ေပးစမ္းပါ။
ကမၻာႀကီးကို ေရႊ႕ျပမယ္။

(အာခိမိဒိ)

ခရစ္ႏွစ္ ၂၀၀၇ ဇြန္လ။

သုံးနာရီ ခြဲေတာ့မည္။ ညေန သုံးနာရီထြက္ရမည့္ရထားသည္ အခုထက္တိုင္ မထြက္ေသး။ ဘာေၾကာင့္ မထြက္ေသးသည္ကို မသိရ။ ဘယ္သူကမွလည္း အေရးတယူ ေၾကညာျခင္းမျပဳ။ ခရီးသည္ေတြကလည္း ေနာက္က်ေနက်မို႔သာ ေနာက္က်သည္ဟု

ကံ့ေကာ္ပြင့္၏ သံမဏိဝတ္ဆံ (၁၀)

တျခားသူတို႔၏ လြတ္လပ္ခြင့္ကို ျငင္းပယ္ေသာသူမ်ားသည္ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ လြတ္လပ္မႈႏွင့္ မထိုက္တန္ေသာသူမ်ား ျဖစ္သည္။

ေအဘရာဟင္ လင္ကင္း

၁၉၈၈ ခု ၾသဂုတ္လ။ ဧရာဝတီျမစ္ကမ္းေဘးရွိ နယ္ၿမိဳ႕ေလးတၿမိဳ႕။

စိုးေအာင္ႏွင့္ ယဥ္ပါးေနေသာ လူထုလႈပ္ရွားမႈမွာ သူ႔ေနာက္သို႔ လိုက္လာျပန္ေလသည္။

ၾသဂုတ္လ ၈ ရက္ေန႔တြင္ သူတို႔နယ္ၿမိဳ႕ကေလးသည္ လႈပ္လႈပ္ရြရြျဖစ္ေနသည္။ သို႔ေသာ္ ဘယ္သူက စမည္ကို မသိေသး။ သူ႔အရိပ္အေျခအေန ကိုယ္ကၾကည့္၊ ကိုယ့္အရိပ္အေျခအေန သူကၾကည့္ႏွင့္ ၾသဂုတ္လ ၈ ရက္ေန႔မွာ ဘာမွျဖစ္မလာဘဲ ကုန္လြန္သြားသည္။ သို႔ေသာ္ ၿမိဳ႕တခ်ဳိ႕တြင္မေတာ့ အေရးအခင္းေတြ

ကံ့ေကာ္ပြင့္၏ သံမဏိဝတ္ဆံ (၉)

အခန္း - ၁၀

ျမင္းခြာတခ်က္ေပါက္ရင္
ဗမာတျပည္လုံး မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ေစရမယ္။
(ကိုဗဟိန္း)

၁၉၈၈ ခု ၾသဂုတ္လ၊ ႏိုင္ငံတဝန္း အေျခအေန။

ၾသဂုတ္လ ၉ ရက္တြင္ တႏိုင္ငံလုံးရွိ ၿမိဳ႕ႀကီး ၄၀ ေက်ာ္တြင္ ဆႏၵျပမႈေတြ ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ တျဖည္းျဖည္းျဖင့္ တုိးပြားလာသည္။

ပဲခူး၊ သနပၸင္၊ ေရနံေခ်ာင္းတို႔တြင္ အေရးအခင္းအစပိုင္း၌ ပစ္ခတ္မႈ ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။ ေခ်ာက္ၿမိဳ႕၊ ဘိတ္ၿမိဳ႕၊ အထက္မင္းလွၿမိဳ႕တို႔တြင္လည္း ဆႏၵျပသူေတြကို ပစ္ခတ္သတ္ျဖတ္ခဲ့သည္။ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕တြင္ေတာ့ ၾသဂုတ္လ တတိယပတ္ေလာက္က်မွ

ကံ့ေကာ္ပြင့္၏ သံမဏိဝတ္ဆံ (၈)

အခန္း - ၈
အေမာင္ေျပာက္က်ား၊ ခ်စ္သူအားကို
ဘာမ်ားမွာခဲ့လိုသနည္း၊
ငယ္ကၾကင္ျမတ္၊ မိသက္မွတ္ကို
ခြင့္လႊတ္ခဲ့ေၾကာင္း ေျပာပါေလ။

(မင္းသုဝဏ္၊ သူ႔မွာတမ္း)

စစ္ကိုင္းၿမိဳ႕ေပၚမွ လူေပါင္းမ်ားစြာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့သည္။ ထိုသုိ႔ ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကသူေတြထဲတြင္ မိႈင္းရာျပည့္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေဟာင္း ေဇာ္ျမင့္လည္း ပါသည္။ ထို႔အျပင္ ျပံဳးလဲ့ယဥ္လည္း ပါေလသည္။ ျပံဳးလဲ့ယဥ္သည္ စစ္ကိုင္းၿမိဳ႕မွ ေပ်ာက္ျခင္းမလွ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေလသည္။ သူဘယ္ေရာက္သြားသည္ကို ဘယ္သူမွ မသိၾကေတာ့။

အခန္း - ၉

ကံ့ေကာ္ပြင့္၏ သံမဏိဝတ္ဆံ (၇)

ၾကည္ႏူးမႈရဲ႕ အရိပ္ဝယ္၊
ႏွစ္သိမ့္စရာစကားေတြနဲ႔ ေဖာင္ဖြဲ႔ကာပဲ
အလြမ္းေတြ မေျပပါဘူးကြယ္၊
ကမ္းေျခေဇယ်ာဦးဝယ္။

(ေတးေရး ကိုလွမိုး။ ကမ္းေျခေဇယ်ာဦး)

၁၉၈၈ ခု ၾသဂုတ္လဆန္း၊ စစ္ကိုင္းၿမိဳ႕။

 ေအးစိမ့္ေသာ ေက်ာက္စက္ေရေတြ မၾကာခင္ကပင္ ထည့္ထားခဲ့သည့္ ဖလ္ခြက္တခြက္ထဲသို႔ က်ဳိက္က်ိဳက္ဆူ ေလာင္ၿမိဳက္ေသာ ေရေႏြးပူေတြ ေလာင္းခ်လိုက္ေသာအခါ ပို၍ ျပင္းထန္စြာ ေပါက္ကြဲဖို႔ ျဖစ္လာေလသည္။ ျပံဳးလဲ့ယဥ္၏အျဖစ္မွာ

ကံ့ေကာ္ပြင့္၏ သံမဏိဝတ္ဆံ (အပိုင္း ၆)

အခန္း ၆

အရိပ္ေတြ တရိပ္ရိပ္ ေဝးက်န္ရစ္ေပမဲ့
လမင္းကိုယ္နဲ႔ အတူပါလာတယ္၊
ေမ့မရႏိုင္ေအာင္ပါပဲ။
(ေစာကြန္႔ျမဴး။ ညအဆန္)

၁၉၈၈ ခုဇြန္လ
အညာၿမိဳ႕ေလးတၿမိဳ႕။

သူသည္ အထက္ျမန္မာျပည္ အညာေဒသရွိၿမိဳ႕တၿမိဳ႕တြင္ ပုန္းေအာင္းေနရသည္။ သူပုန္းေအာင္းရာ ၿမိဳ႕ကေလးသည္ မႏၲေလး၊ စစ္ကိုင္းတို႔ေအာက္ဘက္ အရပ္တြင္ရွိေသာ ဧရာဝတီျမစ္ကမ္းေဘး ၿမိဳ႕ကေလးတၿမိဳ႕ျဖစ္သည္။ ရဲႏွင့္ ေထာက္လွမ္းေရးတို႔သည္ ရန္ကုန္တဖက္ကမ္း သံလ်င္ရွိ သူ႔အိမ္တြင္ အခါခါ လာေရာက္ရွာေဖြၾကသည္။ ေက်ာင္းေတြ ပိတ္လိုက္ၿပီ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အေဆာင္တြင္လည္း ဆက္ေနခြင့္ မျပဳေတာ့။ အေဖႏွင့္ အေမက သူ႔ကို

ကံ့ေကာ္ပြင့္၏ သံမဏိဝတ္ဆံ (အပိုင္း ၅)

အခန္း ၅

ရဲရင့္ ေက်ာက္ခက္တို႔ ၿပိဳေနဆဲ…
ငါ့အတြက္ အေျဖရွာေနတုန္းေပါ့
တခ်ဳိ႕ေတြေနႏိုင္လြန္းတယ္
(ေတးေရးကိုေနဝင္း၊ ေနာက္ဆုံးအိပ္မက္)

သူတို႔ ရင္ခုန္သံကို သူတို႔ ျပန္ၾကားေနရသည္။ ထိုအခ်ိန္သည္ သူတို႔ကံၾကမၼာကို ဆုံးျဖတ္မည့္ တခဏျဖစ္သည္။ လုံ ထိန္းေတြ စစ္သားေတြသည္ ေရခ်ဳိးခန္းကို ေစ့ေစ့စပ္ရွာေဖြလ်င္ သူတို႔ကို မိေတာ့မည္။ အကယ္၍ တံခါးကို ဝတ္ေက် တန္းေက်သာ ဖြင့္ၾကည့္ၿပီး လွည့္ျပန္သြားလ်င္ သူတို႔ လြတ္ႏိုင္ေသးသည္။

မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္နံရံေပၚတြင္ မွန္ရွိသည္။ မွန္ထဲကေန လွမ္းၾကည့္လ်င္ ေရခ်ဳိးခန္းဝင္ေပါက္ကို ျမင္ရသည္။ ဝင္ေပါက္ ကေန ထိုမွန္ကို ၾကည့္လ်င္လည္း သူတို႔ကို ျမင္ရမည္သာ။ သူတို႔ စိတ္မလုံ။ ကိုယ္ကို တတ္ႏိုင္သမွ် ၾကဳံ့ထားၾကသည္။ မလႈပ္ရဲၾက။ လႈပ္လ်င္ မ်က္လုံးေထာင့္ကျမင္ရေစဦးေတာ့

ကံ့ေကာ္ပြင့္၏ သံမဏိဝတ္ဆံ (အပိုင္း ၃)

အခန္း ၃

မ်က္ရည္စိုစို၊ တကၠသိုလ္သည္
အငိုဇာတ္လမ္း ၊ ရင္နင့္ခန္းကို
ဆင့္ကမ္း ေျပာျပပါလိမ့္မည္။
(အႏွစ္ (မန္းတကၠသိုလ္)၊ မ်က္ရည္စိုစို တကၠသိုလ္)

၁၉၈၈ ခု မတ္လ ၁၆ ရက္

ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ဘြဲ႔ႏွင္းသဘင္ခန္းမေရွ႕သို႔ စိုးေအာင္ ေရာက္သြားခ်ိန္တြင္ သူ႔မွာ ေယာင္ေတာင္ေတာင္ ျဖစ္ေနသည္။ ခ်ိန္းဆိုထားေသာ ဘြဲ႔ႏွင္းသဘင္ေရွ႕တြင္ လူသိပ္မမ်ားေသး။ စစ္တပ္က ေက်ာင္းဝန္းကို ဝိုင္းထားၿပီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားေတြ ခ်င့္ခ်ိန္ေနၾကပုံရသည္။ စိုးေအာင္ကိုယ္တိုင္လည္း စစ္သားေတြေစာင့္ေနေသာ

ကံ့ေကာ္ပြင့္၏ သံမဏိဝတ္ဆံ (အပိုင္း ၂)

အခန္း ၂

ၾကယ္တပြင့္ေႂကြ
ေျမသို႔မက်
ငါ့မ်က္ရည္ပါးျပင္ဆင္း
မင္းမျမင္ရ။
(ေမာင္လူမွိန္၊ ဆိုက္ကို အလြမ္းေဟာင္း)

အခုေတာ့ ပစ္ခတ္သံေတြ ၿငိမ္သက္သြားခဲ့ေခ်ၿပီ။

ပစ္ေသာသူတို႔က အားရေအာင္ပစ္ခတ္ၿပီးေနာက္ ေက်ာ့ေက်ာ့ေမာ့ေမာ့ႏွင့္ ထြက္ခြာသြားၾကသည္။ သူတို႔ အဖို႔မွာ အေညာင္းညာေျပ ေလ့က်င့္ခန္းတခု လုပ္လိုက္ရသလို လြယ္လြန္းလွသည္။

က်န္ရစ္သူတို႔မွာကား ေသြးအလိမ္းလိမ္း မ်က္ရည္အလူးလူး။ လက္နက္အင္အား အျပည့္အစုံ တပ္ဆင္ထားသူေတြက

ကံ့ေကာ္ပြင့္၏ သံမဏိဝတ္ဆံ (အပိုင္း ၁)

ခရစ္ႏွစ္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္

(အခန္း ၁)

အဓိက႐ုဏ္းဆိုတာ နားမပါတဲ့လူေတြကို နားၾကားလာေအာင္ စကားေျပာတဲ့နည္းျဖစ္တယ္။
(မာတင္လူသာကင္း ဂ်ဴနီယာ)

၁၉၈၈ ခုမတ္လ ၁၃ ရက္။

ေျခသံေတြကို သူၾကားေနသည္။ ေျပးလႊားေနေသာ ေျခသံေတြ။ အေရးတႀကီး ေျပးလႊားေနေသာ ေျခသံေတြ။ လူတ ေယာက္ ႏွစ္ေယာက္၏ ေျခသံမဟုတ္။ လူေတြ အမ်ားႀကီး၏ ေျခသံေတြ။

ဘာေတြျဖစ္ေနၾကသနည္း။ မီးေလာင္ေနသလား။ ကမာၻႀကီးပ်က္စီးေလၿပီလား။ လူေတြ ဘာေၾကာင့္မ်ား အေရးတႀကီး

ရန္ကုန္ကို ကိုင္လႈပ္ေသာ ထို (၇) ရက္ (အပိုင္း ၂)

“အသက္ေပါင္းမ်ားစြာ စေတးထားၿပီး ျဖစ္လို႔ လက္ေလ်ာ့လို႔ေတာ့ မျဖစ္ဘူး။ ဒါ့အျပင္ က်ေနာ္တို႔က အထက္စီး ရေန တယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ ယံုၾကည္ၾကတယ္။ ျပည္သူေတြအေနနဲ႔လည္း က်ေနာ္တို႔ကို ကိုယ္ခ်င္းစာၿပီး အားေပးၾကပါတယ္။ တကၠသိုလ္အတြင္း ဆႏၵျပပြဲတိုင္းလိုလို ထမင္းထုပ္ေတြ၊ ေငြေတြ၊ ေဆးေပါ့လိပ္ေတြ ပို႔ေပးၾကတယ္။ မဟုတ္မဟတ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ အစိုးရကို လူေတြက စိတ္ကုန္ေနၾကတယ္ဆိုေတာ့လဲ က်ေနာ္တို႔ကို ဆက္လက္ဆႏၵျပၾကဖို႔ အားေပး ၾကတယ္။ ေၾကာက္စိတ္ဝင္ဖို႔ ေနေနသာသာ ဆန႔္က်င္လႈပ္ရွားမႈေတြမွာ လူထုက ပိုမိုအားေပးလာတယ္”

ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ ပင္မ နယ္ေျမ၊ လိႈင္နယ္ေျမ၊ ဗိုလ္တေထာင္ နယ္ေျမ၊ ၾကည့္ျမင္တိုင္ နယ္ေျမ စသည့္ ေက်ာင္းဝင္း ေလးခု၊ ေဆး တကၠသိုလ္ ၂ ခု၊ သြားဘက္ဆိုင္ရာ ေဆးတကၠသိုလ္ တို႔အျပင္ အထက္တန္းေက်ာင္းမ်ားႏွင့္ပါ ဆက္ သြယ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားကို

ရန္ကုန္ကို ကိုင္လႈပ္ေသာ ထို (၇) ရက္ (အပိုင္း ၁)

၁၉၈၈ ခု မတ္လ ဒုတိယအပတ္

ငိုက္ျမည္းေနေသာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္၌ ထူးထူးျခားျခားလကၡဏာ တစံုတရာမွ် မေတြ႔ရေခ်။ ခရီးသည္မ်ားႏွင့္ ၾကပ္သိပ္ ေနေသာ ဘတ္စ္ကားအိုတို႔သည္ လမ္းမႀကီးမ်ား တေလွ်ာက္ ေလးတြဲ႔စြာ သြားလာေနၾကသည္။ ယိုးဒယား၊ တ႐ုတ္၊ အိႏိၵယႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ပါမက်န္ အိမ္နီးခ်င္းနိုင္ငံမ်ားမွ ဝင္လာေသာ ေမွာင္ခိုပစၥည္းမ်ဳိးစံုေရာင္းသည့္ ေစ်းမ်ားမွာ လည္း စည္ကားလ်က္ရွိေနသည္။

နိုင္ငံ၏ ဘ႑ာေရး လ်ာထားခ်က္ကို ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္၌ တင္သြင္းေဆြးေႏြးနိုင္ရန္ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ပါတီ (မဆလ)၏ ဗဟိုေကာ္မတီဝင္မ်ား စည္းေဝးတိုင္ပင္၍ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ခဲ့သည္။ အရြယ္အစားေသး၍ စိတ္ဝင္စားစရာ

၈၈ မ်ဳိးဆက္ေတြဖတ္ဖို႔

သမိုင္းေတြဖတ္ခဲ့ဖူးသည္။ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အတူတူတိုက္ပြဲဝင္ခဲ့ၾကတဲ့ရဲေဘာ္ေတြ အခ်င္းခ်င္း သတ္ၾကျဖတ္ၾက၊
အာဏာရသြားတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကလည္း လုပ္ေဖၚကိုင္ဘက္ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ခဲ့ၾကတာေတြ။
ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ နားမလည္ခဲ့။ ဘာျဖစ္လို႔ အခ်င္းခ်င္းေတြအေပၚ
ဒီေလာက္ထိ လုပ္ခဲ့ၾကတာလဲ လို႔ … ဒါေပမဲ့ ႏိုင္ငံေရးအသက္ (၂၅) ႏွစ္ေက်ာ္ ျဖတ္သန္းခဲ့အၿပီးမွာေတာ့ အရာအားလံုးကို သေဘာေပါက္စျပဳလာတယ္။"ေငြ၊ အာဏာ၊ အႏၲရာယ္မ်ားေသာ ကစားပြဲမ်ား"
လူသတ္မႈကို က်ဴးလြန္ေစတဲ့ လံုေလာက္ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားျဖစ္တယ္ တဲ့။

ေႁမြေလး

က်ေနာ္ ေတာထဲတုန္းက တိရစာၦန္ေလးေတြ မၾကာခဏရတယ္။ မုဆိုးေတြနဲ႔ ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕က ေတာလိုက္ၿပီး ျပန္လာၾက ရင္ ေတာေၾကာင္၊ ေမ်ာက္ေတြ ရေလ့ရိွတယ္။ တခါတေလ ေတာေၾကာင္ေပါက္ေတြ၊ ေမ်ာက္ေလးေတြပါ ရလာတတ္ တယ္။ က်ေနာ္ကလဲ ငယ္ငယ္ကထည္းက

သူပုန္ေက်ာင္းသားဘ၀ (၁)

ေျခလွမ္းေတြေႏွးခဲ့ရတယ္

က်ေနာ္တုိ႔ ဘာေၾကာင့္လက္နက္ကုိင္ခဲ့ၾကပါသလဲ မိမိကုိယ္မိမိ ျပန္ေမးၾကည့္တယ္။ လူငယ္တုိ႔ သဘာ၀ လဘက္ရည္ ဆုိင္ထုိင္ၿပီး ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ရာသီခ်င္းေလးကုိ နားေထာင္ခ်င္သူေတြ။ အခ်စ္အေၾကာင္းေတြကုိ အေပါင္းအသင္းမ်ားနဲ႔ ထပ္ကာတလဲလဲေျပာၿပီး ဘ၀ကုိၿငိမ္းခ်မ္း စြာေက်ာ္ျဖတ္လုိသူေတြပါ။ ခုေတာ့ တခါမွ်မစဥ္းစားမိခဲ့တဲ့ သူပုန္ဘ၀ကုိ ေရာက္ခဲ့ၾကရတယ္။ တကယ္ဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ဘ၀ေတြဟာ ကဗ်ာလွလွေတြကုိသီ