ေရတြင္းေလးသို႔အျပန္

က်ေနာ္ရန္ကုန္ေရာက္ေတာ့ က်ေနာ္ ႀကီးျပင္းခဲ့တဲ့ရပ္ကြက္ ကိုသြားၾကည့္တယ္။ ရပ္ကြက္က သဃၤန္းကၽြန္း မိေက်ာင္းကန္ အပိုင္း ၁ ရပ္ကြက္။ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္မွာ က်ေနာ္တို႔ ရပ္ကြက္ကို ဦးသန္းေရႊ အစိုးရလက္ထက္မွာ သိမ္းဆည္းသြားတယ္။ 

က်ေနာ္တို႔ကို က်ဴးေက်ာ္သူေတြလို႔ သတ္မွတ္ခဲ့တယ္။ ရပ္ကြက္ကို အျမန္ဖ်က္ၾကဖို႔ နည္းမ်ိုးစံုနဲ႔ ႏွိပ္စက္ခဲ့ၾကတယ္။ အႏိုင္က်င့္ခဲ့ၾကတယ္။ လူေတြပထမေတာ့ ေတာင့္ခံေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ တေယာက္ခ်င္းေရြ႕ေပးခဲ့ၾကရတယ္။ အေဖနဲ႔ ႏိုင္ခ်စ္ေသာင္းတို႔ ႏွစ္အိမ္ သုံးအိမ္ပဲက်န္ေတာ့တယ္။ ဘယ္သူမွမရိွေတာ့ဘူး။ ေနာက္ေတာ့ ဘူဆိုဇာေတြနဲ႔ လာထိုးေတာ့မွာ က်ေနာ့္အေဖနဲ႔ ႏိုင္ခ်စ္ေသာင္ (မြန္) ကိုစိုးမင္း(ရခိုင္) တို႔ဟာ လက္ေလ်ာ့ေပးလိုက္ၾကရတယ္။ 

၁၉၇၀ ခုနစ္ခန္႔မွာ အေဖဟာ

ဂဠဳန္ေတြကို ႐ိုက္တဲ့ပြဲ

က်ေနာ္ အသက္ ၁၉ ႏွစ္ေလာက္တံုးက လူက သိပ္တက္ေနတာ။ ေသြးက သိပ္ဆူသေပါ့။ မဟုတ္မခံ။ လက္ကလည္း ျမန္တယ္။ အေမတို႔ အမတို႔ ဆိုရင္ တဟဲ့ဟဲ့နဲ႔ ရင္တမမ။ အဘိဓမၼာကလည္း ရွင္းရွင္းပဲ။ မတရားမႈဆိုရင္ လက္ပိုက္ၾကည့္ မေနနဲ႔ ျပန္ေဆာ္ပစ္။

မဆလ အာဏာပိုင္ေတြက ကန္႔ေကာ္တန္း ေစ်းေလးကို ဖ်က္သိမ္း လိုက္တဲ့အခါမွာ မတရားမႈအတြက္ တိုက္ပြဲဝင္ဖို႔ အေၾကာင္း ဖန္လာေတာ့သဗ်ဳိ႔။ ဘဝမွာ ပထမဆံုး လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရး လို႔ေတာင္ ဆိုႏိုင္လား ဆိုႏိုင္ရဲ့။ ကန္႔ေကာ္တန္းေစ်း ဆိုတာက ေတာင္ဥကၠလာ ၁၆ ရပ္ကြက္တြင္ တည္ရိွတယ္။

ေစ်းႀကီးကို က်ေနာ္တို႔ မိေက်ာင္းကန္၊ ၁၆ရပ္ကြက္ နဲ႔ (စ်) ေတာင္ ရပ္ကြက္ သံုးရပ္ကြက္က လူထုေတြက အမ်ားဆံုး ဝယ္ၾကတယ္။ ေစ်းသည္ေတြကလည္း တျခားသူေတြ မဟုတ္ဘူး။ ဒီရပ္ကြက္ သံုးရပ္ကြက္က လူေတြပဲ။ ကန္႔ေကာ္ပင္ တန္းႀကီးေတြကို အစြဲျပဳၿပီး ကန္႔ေကာ္တန္းေစ်းလို႔ ေခၚတယ္။ ဧရာမ ကန္႔ေကာ္ပင္ တန္းႀကီးေတြ။ ေစ်းက ေနရာလည္းက်ယ္၊ ေျမလည္းေကာင္း၊ ေစ်းရံုေတြနဲ႔ သပ္သပ္ယပ္ယပ္ ရိွတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာလည္း ၾကာခဲ့ၿပီ ဆိုေတာ့ ေစ်းသည္ေတြနဲ႔ လူထုေတြလည္း ရင္းႏွီးၾကတယ္။ က်ေနာ္ ငယ္ငယ္က ေက်ာင္းပိတ္တဲ့ ရက္ေတြမွာ ေစ်းကိုသြားရင္

လူထုတိုက္ပြဲ ေျမေအာက္လက္စြဲ (မိုးသီးဇြန္)

နိဒါန္း

ဒီေန႔ျဖစ္ေနတဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြေတြကို စစ္အစိုးရက အျပင္ထန္းဆံုး ဖိႏွိပ္ေနတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ ၈၈ က စတင္လာတဲ့ ဒီမိုကေရစီ တိုက္ပြဲဟာ အေရးအႀကီးဆံုးပိုင္းကို တစတစ ေရာက္ရိွလာေနလို႔ ျဖစ္တယ္။ တိုက္ပြဲက ပိုၿပီး ျပင္းထန္ လာသလို၊ အေကြ႔အေကာက္ေတြ မ်ားလာႏိုင္တယ္။ လႈပ္ရွားမႈတိုင္းဟာ ဒီသေဘာေတြ

ဘုုရားပို႔လိုက္တဲ့ လက္ေဆာင္

ဘုရားကို တခါမွာ
ေကာင္းေကာင္း ရွစ္ခိုုးတာ
ဆုုေတာင္းတာ မလုုပ္ဖူးပါဘူး။

တခါပဲ ရိစ္ခိုးဖူးခဲ့တယ္။
ဒါ ပထမဆံုးပဲ ။
ဒါ ေနာက္ဆံုးပဲ ။

အို .. ဘုရား
က်ေနာ္ကို ဉာဏ္ရိွေအာင္လုပ္၊
က်ေနာ့္ရန္သူ ဉာဏ္နည္းေအာင္လုပ္ပါ
ဘုုရားက လုပ္ေပးတာကိုေတြ႔ရတယ္။

မိုုးသီးဇြန္
(၁၉၈၉ ခုနစ္ ျမတ္ေစာညီေနာင္ဘုုရားဖူး အမွတ္တရ)

ဆရာႀကီးဦး၀င္းတင္၏ ေနာက္ဆံုုးခရီးသို႔ ဂါရ၀ျပဳျခင္း (မိုးသီးဇြန္)

ဥဒါန္း

“သားလုတာ အေလ်ာ့ေပးလို႔ရတယ္၊ အေမလုတာ အေလ်ာ့ေပးလို႔ မရဘူး” (ဟံသာ၀တီ ဦး၀င္းတင္)

ဆရာႀကီး ဦးဝင္းတင္ကို ခမ္းခမ္းနားနား လူထုစ်ာပန ျဖစ္ေစခ်င္တာ က်ေနာ့္ဆႏၵပါ။ တတ္ႏိုင္ရင္ သူ႔ခႏၶာကို ယုဒသန္ခန္းမမွာ လူထုစ်ာပနအျဖစ္ က်င္းပခ်င္ပါတယ္။ ယုဒသန္ခန္းမက သိကၡာေတာ္ရ ဆရာေတာ္ကလဲ ခြင့္ျပဳပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ့္ဆႏၵ မျပည့္ဝခဲ့ဘူးေပါ့ေနာ္။ တကယ္က ဆရာႀကီးရဲ႕ ႐ုပ္အေလာင္းကို မိုးျပာေရာင္ပိတ္စပတ္ၿပီး ဧရာဝတီျမစ္ကမ္းပါးမွာ စ်ာပနအခမ္းအနား က်င္းပခ်င္ပါတယ္။ ဆရာႀကီးအတြက္ အမွတ္တရဂူဗိမာန္ကိုလဲ တေန႔ေန႔ တေနရာမွာေတာ့ ျဖစ္ေအာင္ က်ေနာ္တို႔ ႀကိဳးပမ္းရပါမယ္။

(၁) ေရျဖင့္ကန္ေတာ့ျခင္း

က်ေနာ္ ဆရာ့႐ုပ္ကလာပ္ကို ေရေဝးက ေရခဲတိုက္သြင္းေတာ့ က်ေနာ္ လုိက္ဝင္သြားမိတယ္။ က်ေနာ့္ရင္ထဲက ဆရာႀကီးကို ဂါရဝျပဳ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ဆႏၵေတြက လႊမ္းမိုးေနပါတယ္။ ပူေလာင္ေနပါတယ္။ ေဆြမ်ိဳးေတြ ေနာက္ဆံုးဂါရဝျပဳ ၿပီး၊ ဝန္ထမ္းေတြက ေရခ်ိဳးေပးဖို႔ စီစဥ္ေတာ့

ဆရာႀကီး ဦးဝင္းတင္ သို႔

ပိေတာက္ေတြ
ဖူးသစ္ေ၀ခြင့္မရတဲ့ ဒီကာလ
က်ေနာ္တို႔ ႏွလံုုးသားက
ယံုၾကည္ရတဲ့
ကဗ်ာတပုဒ္ကိုမွ
ေသမင္းက

စုတ္ပဲ့တဲ့အၾကံဆိုုး

ၿပီးခဲ့တဲ့အပတ္က စက္မႈဇံု (၁) ဘက္ကိုေရာက္တယ္။ ဒီမွာ ေရလုုပ္သားေတြရဲ႕ ကစားကြင္း ေျမ ၃ ကြက္ကို ၿမိဳ႕နယ္ေျမစရင္းနဲ႔ေပါင္းၿပီး လူတခ်ဳိ႕က ျခံလာခတ္သြားတယ္။ သူတို႔က ႏိုင္ငံေတာ္ဆိုတာကို တြင္တြင္သံုးၾကတယ္။ ဆိုင္းဘုတ္ေတြေထာင္ထားၾကသြားတယ္။

ဒီေျမကြက္တခုက ေပ ၁၀၀ x ၅၀ ရိွပါတယ္။ သံုုးကြက္ေပါ့။ ဒီ စက္မႈဇံုမွာ ေရလုပ္ငန္းလုပ္သူ လုပ္ငန္းရွင္နဲ႔လုုပ္သားက တေသာင္းရိွတယ္။ စက္မႈဇံုတခုလံုးက နံေစာ္ေနတယ္။ အလုပ္သားေတြအတြက္ အနားယူႏိုင္စရာ ေဘာလံုးကန္၊ ျခင္းခတ္၊ ရွင္ျပဳ ၊ တရားပြဲက ဒီေျမကြက္ပဲ

တံုးေမာင္းေခါက္သံ

(တစ္)

ကုန္သည္ေလ တိုက္ခ်ိန္ၾကမွ
ငါဒို႔ဟာ လက္ဗလာနဲ႔
အိမ္ကိုျပန္လာၾက
လယ္ေတြကို ဒို႔ မပိုင္ၾကေတာ့ဘူးေလ။

ဒါ ေျမကိုသိမ္းတာမဟုတ္၊
ဘဝေတြကို

လူ႔ ေ ဘ ာ င္ သ စ္ ေ ခ ၚ သံ ( မို း သီ း ဇြ န္ )

ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ သင္တို႔
အနာဂတ္ေတြကို လူ႔ေဘာင္သစ္မွာ ရွာေဖြပါ
သင္ မုခ်ေတြ႔မယ္
ငါ ဆိုပါရေစ။

ႀကီးမားတဲ့ သင့္အိမ္မက္ေတြ
လူေတြရယ္ ဘယ္လိုပင္ ရယ္ေသြးသြမ္းပါေစ
ကိုယ့္အိမ္မက္ေတြကို ကိုယ္တည္ေဆာက္ဝံ့တဲ့ ေယာက္်ား
ကိုယ့္အိမ္မက္ေတြကို

ေႁမြေလး

က်ေနာ္ ေတာထဲတုန္းက တိရစာၦန္ေလးေတြ မၾကာခဏရတယ္။ မုဆိုးေတြနဲ႔ ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕က ေတာလိုက္ၿပီး ျပန္လာၾက ရင္ ေတာေၾကာင္၊ ေမ်ာက္ေတြ ရေလ့ရိွတယ္။ တခါတေလ ေတာေၾကာင္ေပါက္ေတြ၊ ေမ်ာက္ေလးေတြပါ ရလာတတ္ တယ္။ က်ေနာ္ကလဲ ငယ္ငယ္ကထည္းက

ဝံပုေလြ

ဒါ
အေဖၚေတြနဲ႔ကြဲသြားတဲ့
ဝံပုေလြတေကာင္ရဲ႕ စူးစူးရဲရဲ ေအာ္သံပဲ
႐ိုလန္ဟိုက္
ေတာင္ၾကားအတိုင္း
ဒံုးစိုင္းခုန္ေပါက္
သားရဲ တြင္းသို႔အေရာက္ျပန္