ဂဠဳန္ေတြကို ႐ိုက္တဲ့ပြဲ

က်ေနာ္ အသက္ ၁၉ ႏွစ္ေလာက္တံုးက လူက သိပ္တက္ေနတာ။ ေသြးက သိပ္ဆူသေပါ့။ မဟုတ္မခံ။ လက္ကလည္း ျမန္တယ္။ အေမတို႔ အမတို႔ ဆိုရင္ တဟဲ့ဟဲ့နဲ႔ ရင္တမမ။ အဘိဓမၼာကလည္း ရွင္းရွင္းပဲ။ မတရားမႈဆိုရင္ လက္ပိုက္ၾကည့္ မေနနဲ႔ ျပန္ေဆာ္ပစ္။

မဆလ အာဏာပိုင္ေတြက ကန္႔ေကာ္တန္း ေစ်းေလးကို ဖ်က္သိမ္း လိုက္တဲ့အခါမွာ မတရားမႈအတြက္ တိုက္ပြဲဝင္ဖို႔ အေၾကာင္း ဖန္လာေတာ့သဗ်ဳိ႔။ ဘဝမွာ ပထမဆံုး လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရး လို႔ေတာင္ ဆိုႏိုင္လား ဆိုႏိုင္ရဲ့။ ကန္႔ေကာ္တန္းေစ်း ဆိုတာက ေတာင္ဥကၠလာ ၁၆ ရပ္ကြက္တြင္ တည္ရိွတယ္။

ေစ်းႀကီးကို က်ေနာ္တို႔ မိေက်ာင္းကန္၊ ၁၆ရပ္ကြက္ နဲ႔ (စ်) ေတာင္ ရပ္ကြက္ သံုးရပ္ကြက္က လူထုေတြက အမ်ားဆံုး ဝယ္ၾကတယ္။ ေစ်းသည္ေတြကလည္း တျခားသူေတြ မဟုတ္ဘူး။ ဒီရပ္ကြက္ သံုးရပ္ကြက္က လူေတြပဲ။ ကန္႔ေကာ္ပင္ တန္းႀကီးေတြကို အစြဲျပဳၿပီး ကန္႔ေကာ္တန္းေစ်းလို႔ ေခၚတယ္။ ဧရာမ ကန္႔ေကာ္ပင္ တန္းႀကီးေတြ။ ေစ်းက ေနရာလည္းက်ယ္၊ ေျမလည္းေကာင္း၊ ေစ်းရံုေတြနဲ႔ သပ္သပ္ယပ္ယပ္ ရိွတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာလည္း ၾကာခဲ့ၿပီ ဆိုေတာ့ ေစ်းသည္ေတြနဲ႔ လူထုေတြလည္း ရင္းႏွီးၾကတယ္။ က်ေနာ္ ငယ္ငယ္က ေက်ာင္းပိတ္တဲ့ ရက္ေတြမွာ ေစ်းကိုသြားရင္

လူထုတိုက္ပြဲ ေျမေအာက္လက္စြဲ (မိုးသီးဇြန္)

နိဒါန္း

ဒီေန႔ျဖစ္ေနတဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြေတြကို စစ္အစိုးရက အျပင္ထန္းဆံုး ဖိႏွိပ္ေနတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ ၈၈ က စတင္လာတဲ့ ဒီမိုကေရစီ တိုက္ပြဲဟာ အေရးအႀကီးဆံုးပိုင္းကို တစတစ ေရာက္ရိွလာေနလို႔ ျဖစ္တယ္။ တိုက္ပြဲက ပိုၿပီး ျပင္းထန္ လာသလို၊ အေကြ႔အေကာက္ေတြ မ်ားလာႏိုင္တယ္။ လႈပ္ရွားမႈတိုင္းဟာ ဒီသေဘာေတြ

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးခရီး နဲ႔ ေတာ္လွန္ေရး ရဲ႕ေခါင္း နဲ႔ ကိုယ္ (ေဇာ္ဝင္း ၈၈ ေက်ာင္းသားေဟာင္း)

    အရပ္သားတပိုင္းစစ္တပိုင္းအစိုးရဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲေတြ လုပ္ေနတာကိုအားလုံးအသိပါ။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္တာကို က်ေနာ္တို႔ႀကိဳဆိုရမွာပဲ။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ ဗမာျပည္အတြက္ အေရးႀကီးဆုံးလိုအပ္ခ်က္ပါ။ ဒါေပမယ့္ ႐ိုးသားဖို႔လိုတယ္။ ေစတနာမွန္ဖို႔လိုတယ္။ အရပ္သားတပိုင္း စစ္တပိုင္းအစိုးရပီသစြာ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတဖက္ စစ္ပြဲတဖက္လုပ္ေနတဲ့ လုပ္ရပ္ကိုေတာ့ ကန္႔ကြက္ရပါလိမ့္မယ္။ ဒီေန႔ျဖစ္ေနပုံက လူေရွ႕သူေရွ႕မွာ

ေကာလာဟာလ

တပည့္မ သက္ႏွင္းသုႏၵရီက သူ႔ေဖ့စ္ဘုတ္မွာ "ျမစ္ဆံုေနရာ သဲေသာင္ေပါက္ေပါက္သည့္ ေသာင္ေပၚတဲေတြေဆာက္ မုဆိုးမတဲေအာက္ ေခါင္းေလာင္းေရာက္" ဆိုတဲ႔ တေဘာင္ကို အေၾကာင္းျပျပီး ႏိုင္ငံေရးတေဘာင္လို ဖြေနၾကတဲ႔ကိစၥ ျပစ္တင္ရွဳတ္ခ် ထားတဲ့ စေတးဒတ္ေလးဖတ္ရလို႔ ဒီအေၾကာင္းေလး ေရးခ်င္စိတ္ေပါက္ရလာတာပါ။

၁၉၉၉-ေလာက္ သာယာဝတီေထာင္ထဲမွာ ရွိေနတုန္းက ေကာလာဟာလတခုကို အမွတ္ရေနေသးတယ္။ ေထာင္ဆိုတာက အျပင္က သတင္းေတြကို အင္မတန္ၾကားခ်င္ၾကတဲ႔ေနရာေလ။ အဓိကကေတာ့ လြတ္ခ်င္ၾကလို႔ပါ။ ဒီေတာ့ အာဏာပိုင္ကလဲ ဒီအေၾကာကို သိတယ္။ လူေတြ စိတ္ဝင္စားမည့္ သတင္းမ်ိဳး တခုျပီးတခု ေထာင္ထဲထည့္ေတာ့တာပဲ။ ဒီေတာ့ေထာင္ထဲက သတင္းဟာ ေထာင္ဝင္စာကေန အျပင္ေလာကေရာက္ ေထာင္ျပင္ကလူေတြကေျပာၾက၊ ဆိုၾက။ ေကာလာဟာလထဲ နစ္ေျမာေနတုန္း

ကံ့ေကာ္ပြင့္၏ သံမဏိဝတ္ဆံ (၁၀)

တျခားသူတို႔၏ လြတ္လပ္ခြင့္ကို ျငင္းပယ္ေသာသူမ်ားသည္ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ လြတ္လပ္မႈႏွင့္ မထိုက္တန္ေသာသူမ်ား ျဖစ္သည္။

ေအဘရာဟင္ လင္ကင္း

၁၉၈၈ ခု ၾသဂုတ္လ။ ဧရာဝတီျမစ္ကမ္းေဘးရွိ နယ္ၿမိဳ႕ေလးတၿမိဳ႕။

စိုးေအာင္ႏွင့္ ယဥ္ပါးေနေသာ လူထုလႈပ္ရွားမႈမွာ သူ႔ေနာက္သို႔ လိုက္လာျပန္ေလသည္။

ၾသဂုတ္လ ၈ ရက္ေန႔တြင္ သူတို႔နယ္ၿမိဳ႕ကေလးသည္ လႈပ္လႈပ္ရြရြျဖစ္ေနသည္။ သို႔ေသာ္ ဘယ္သူက စမည္ကို မသိေသး။ သူ႔အရိပ္အေျခအေန ကိုယ္ကၾကည့္၊ ကိုယ့္အရိပ္အေျခအေန သူကၾကည့္ႏွင့္ ၾသဂုတ္လ ၈ ရက္ေန႔မွာ ဘာမွျဖစ္မလာဘဲ ကုန္လြန္သြားသည္။ သို႔ေသာ္ ၿမိဳ႕တခ်ဳိ႕တြင္မေတာ့ အေရးအခင္းေတြ

(၈.၈.၈၈) ရွစ္ေလးလုံး

ပန္းခ်ီး .. စစ္ၿငိမ္းေအး

ေခါင္းေလာင္းသံေတြ
တိတ္ဆိတ္ေနခဲ့တယ္။

ဧရာ၀တီလည္း
မ်က္ရည္ေတြနဲ႔

ညေအာ္သံ

သူငယ္ခ်င္းေရ
ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေကာင္းေလာက္ေအာင္
တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ ညရဲ႕အသံကို ၾကားရလား၊
လူေသအေလာင္းေကာင္လို

ကံ့ေကာ္ပြင့္၏ သံမဏိဝတ္ဆံ (၉)

အခန္း - ၁၀

ျမင္းခြာတခ်က္ေပါက္ရင္
ဗမာတျပည္လုံး မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ေစရမယ္။
(ကိုဗဟိန္း)

၁၉၈၈ ခု ၾသဂုတ္လ၊ ႏိုင္ငံတဝန္း အေျခအေန။

ၾသဂုတ္လ ၉ ရက္တြင္ တႏိုင္ငံလုံးရွိ ၿမိဳ႕ႀကီး ၄၀ ေက်ာ္တြင္ ဆႏၵျပမႈေတြ ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ တျဖည္းျဖည္းျဖင့္ တုိးပြားလာသည္။

ပဲခူး၊ သနပၸင္၊ ေရနံေခ်ာင္းတို႔တြင္ အေရးအခင္းအစပိုင္း၌ ပစ္ခတ္မႈ ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။ ေခ်ာက္ၿမိဳ႕၊ ဘိတ္ၿမိဳ႕၊ အထက္မင္းလွၿမိဳ႕တို႔တြင္လည္း ဆႏၵျပသူေတြကို ပစ္ခတ္သတ္ျဖတ္ခဲ့သည္။ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕တြင္ေတာ့ ၾသဂုတ္လ တတိယပတ္ေလာက္က်မွ

ေငြ မရတုႏိုင္တဲ့ တတိယအရြယ္၏ဗ်ာပါဒ (သို႔) က်ေနာ္ ျပည္ေျပး

ဒီေန႔ ၾသဂုတ္လ (၁) ရက္၊ ေနာက္တပတ္ဆို ေက်ာင္းသားမ်ားႏိႈးေဆာ္တဲ့ ရွစ္ေလးလံုးလူထုအေရးေတာ္ပံုႀကီး (၂၅) ႏွစ္ျပည့္ေျမာက္ေတာ့မယ္။ (၂၅) ႏွစ္ေတာင္ျပည့္ေျမာက္ခဲ့ေပမယ့္ “ဒီမိုကေရစီရမွ အမွ်ေဝပါ” ဆိုတဲ့ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ႏွမေလး၊ သတိရတိုင္း ဦးညြတ္ဂုဏ္ျပဳရင္း စံထားအားယူရတဲ့ က်ေနာ့ရဲ႕အာဇာနည္ အထက္တန္းေက်ာင္းသူေလး မဝင္းေမာ္ဦး လို၊ ကိုသက္ဝင္းေအာင္ တို႔လို ျပည္တြင္းလမ္းေပၚနဲ႔ ေထာင္တြင္းတိုက္ပြဲမ်ားနဲ႔ ျပည္ပနယ္ျခား ေတာတြင္း တိုက္ပြဲမ်ားမွာ

ကံ့ေကာ္ပြင့္၏ သံမဏိဝတ္ဆံ (၈)

အခန္း - ၈
အေမာင္ေျပာက္က်ား၊ ခ်စ္သူအားကို
ဘာမ်ားမွာခဲ့လိုသနည္း၊
ငယ္ကၾကင္ျမတ္၊ မိသက္မွတ္ကို
ခြင့္လႊတ္ခဲ့ေၾကာင္း ေျပာပါေလ။

(မင္းသုဝဏ္၊ သူ႔မွာတမ္း)

စစ္ကိုင္းၿမိဳ႕ေပၚမွ လူေပါင္းမ်ားစြာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့သည္။ ထိုသုိ႔ ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကသူေတြထဲတြင္ မိႈင္းရာျပည့္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေဟာင္း ေဇာ္ျမင့္လည္း ပါသည္။ ထို႔အျပင္ ျပံဳးလဲ့ယဥ္လည္း ပါေလသည္။ ျပံဳးလဲ့ယဥ္သည္ စစ္ကိုင္းၿမိဳ႕မွ ေပ်ာက္ျခင္းမလွ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေလသည္။ သူဘယ္ေရာက္သြားသည္ကို ဘယ္သူမွ မသိၾကေတာ့။

အခန္း - ၉

ကံ့ေကာ္ပြင့္၏ သံမဏိဝတ္ဆံ (၇)

ၾကည္ႏူးမႈရဲ႕ အရိပ္ဝယ္၊
ႏွစ္သိမ့္စရာစကားေတြနဲ႔ ေဖာင္ဖြဲ႔ကာပဲ
အလြမ္းေတြ မေျပပါဘူးကြယ္၊
ကမ္းေျခေဇယ်ာဦးဝယ္။

(ေတးေရး ကိုလွမိုး။ ကမ္းေျခေဇယ်ာဦး)

၁၉၈၈ ခု ၾသဂုတ္လဆန္း၊ စစ္ကိုင္းၿမိဳ႕။

 ေအးစိမ့္ေသာ ေက်ာက္စက္ေရေတြ မၾကာခင္ကပင္ ထည့္ထားခဲ့သည့္ ဖလ္ခြက္တခြက္ထဲသို႔ က်ဳိက္က်ိဳက္ဆူ ေလာင္ၿမိဳက္ေသာ ေရေႏြးပူေတြ ေလာင္းခ်လိုက္ေသာအခါ ပို၍ ျပင္းထန္စြာ ေပါက္ကြဲဖို႔ ျဖစ္လာေလသည္။ ျပံဳးလဲ့ယဥ္၏အျဖစ္မွာ

၈၈ တို႔ ဘယ္သြားမလဲ

မၾကာေသးမီက ေဖ့စ္ဘြတ္စာမ်က္ႏွာကေန ABSDF အဖဲြ႔ဝင္ေဟာင္း ကိုသီရိညြန္႔ ရွစ္ေလးလံုးေငြရတုနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေရးလိုက္တဲ့ သူ႔သေဘာထားကို ဖတ္ရတယ္။ မိမိတို႔ရည္မွန္းခ်က္ ၿပီးဆံုးေအာင္ျမင္ေအာင္ မေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေသးဘဲ၊ က်ဆံုးသြားသူေတြ၊ ခႏၶာကိုယ္စြန္႔လႊတ္ခဲ့သူေတြ၊ ဒီေန႔အထိ ေတာထဲေတာင္ထဲ၊ ကတုတ္က်င္းေတြမွာ ဒုကၡခံရပ္တည္ ေနၾကသူေတြကို အားနာလို႔ ျပည္တြင္းက ရွစ္ေလးလံုးေငြရတုပဲြႀကီးကို မတက္ေရာက္ႏိုင္တဲ့အေၾကာင္း၊ အေဝးကပဲ အမွ်ေဝ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈျပဳလုပ္သြားမယ္လို႔ ေရးထားတာဖတ္ရေတာ့

ကံ့ေကာ္ပြင့္၏ သံမဏိဝတ္ဆံ (အပိုင္း ၆)

အခန္း ၆

အရိပ္ေတြ တရိပ္ရိပ္ ေဝးက်န္ရစ္ေပမဲ့
လမင္းကိုယ္နဲ႔ အတူပါလာတယ္၊
ေမ့မရႏိုင္ေအာင္ပါပဲ။
(ေစာကြန္႔ျမဴး။ ညအဆန္)

၁၉၈၈ ခုဇြန္လ
အညာၿမိဳ႕ေလးတၿမိဳ႕။

သူသည္ အထက္ျမန္မာျပည္ အညာေဒသရွိၿမိဳ႕တၿမိဳ႕တြင္ ပုန္းေအာင္းေနရသည္။ သူပုန္းေအာင္းရာ ၿမိဳ႕ကေလးသည္ မႏၲေလး၊ စစ္ကိုင္းတို႔ေအာက္ဘက္ အရပ္တြင္ရွိေသာ ဧရာဝတီျမစ္ကမ္းေဘး ၿမိဳ႕ကေလးတၿမိဳ႕ျဖစ္သည္။ ရဲႏွင့္ ေထာက္လွမ္းေရးတို႔သည္ ရန္ကုန္တဖက္ကမ္း သံလ်င္ရွိ သူ႔အိမ္တြင္ အခါခါ လာေရာက္ရွာေဖြၾကသည္။ ေက်ာင္းေတြ ပိတ္လိုက္ၿပီ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အေဆာင္တြင္လည္း ဆက္ေနခြင့္ မျပဳေတာ့။ အေဖႏွင့္ အေမက သူ႔ကို

ကံ့ေကာ္ပြင့္၏ သံမဏိဝတ္ဆံ (အပိုင္း ၅)

အခန္း ၅

ရဲရင့္ ေက်ာက္ခက္တို႔ ၿပိဳေနဆဲ…
ငါ့အတြက္ အေျဖရွာေနတုန္းေပါ့
တခ်ဳိ႕ေတြေနႏိုင္လြန္းတယ္
(ေတးေရးကိုေနဝင္း၊ ေနာက္ဆုံးအိပ္မက္)

သူတို႔ ရင္ခုန္သံကို သူတို႔ ျပန္ၾကားေနရသည္။ ထိုအခ်ိန္သည္ သူတို႔ကံၾကမၼာကို ဆုံးျဖတ္မည့္ တခဏျဖစ္သည္။ လုံ ထိန္းေတြ စစ္သားေတြသည္ ေရခ်ဳိးခန္းကို ေစ့ေစ့စပ္ရွာေဖြလ်င္ သူတို႔ကို မိေတာ့မည္။ အကယ္၍ တံခါးကို ဝတ္ေက် တန္းေက်သာ ဖြင့္ၾကည့္ၿပီး လွည့္ျပန္သြားလ်င္ သူတို႔ လြတ္ႏိုင္ေသးသည္။

မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္နံရံေပၚတြင္ မွန္ရွိသည္။ မွန္ထဲကေန လွမ္းၾကည့္လ်င္ ေရခ်ဳိးခန္းဝင္ေပါက္ကို ျမင္ရသည္။ ဝင္ေပါက္ ကေန ထိုမွန္ကို ၾကည့္လ်င္လည္း သူတို႔ကို ျမင္ရမည္သာ။ သူတို႔ စိတ္မလုံ။ ကိုယ္ကို တတ္ႏိုင္သမွ် ၾကဳံ့ထားၾကသည္။ မလႈပ္ရဲၾက။ လႈပ္လ်င္ မ်က္လုံးေထာင့္ကျမင္ရေစဦးေတာ့

ေမ့မရႏုိင္တဲ့ အိႏိၵယက ေက်းဇူးရွင္ေတြ အပိုင္း(၁)

ႏြားသူေတာင္းစား၊ စာနာတဲ့ ကုလားနဲ႔ နိဗာန္ရပ္ကြက္က ေက်ာင္းသားသူပုန္ေတြ

“ဒုန္း၊ ဒုန္း၊ ဒုန္း၊ ဒုန္း” ေစာေစာစီးစီး၊ ခ်မ္းခ်မ္းစိမ့္စိမ့္မွာ စည္းခ်က္မွန္မွန္နဲ႔အိမ္ေရွ႕တံခါးကို ေခါက္ေနတဲ့အသံေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔အားလံုး ႏုိးေနေပမဲ့ ေစာင္ေခါင္းၿမီးျခံဳထဲက ေကြးအိပ္ေနရတဲ့ အရသာကိုႏွေျမာၿပီး တေယာက္မွမထခ်င္ၾက။ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ဆက္ေကြးေနၾကတယ္။

“ဒုန္း…ဒုန္း…ဒုန္း..ဒုန္း” အသံကရပ္မသြား၊ ပိုေတာင္က်ယ္လာတယ္၊

ကံ့ေကာ္ပြင့္၏ သံမဏိဝတ္ဆံ (အပိုင္း ၃)

အခန္း ၃

မ်က္ရည္စိုစို၊ တကၠသိုလ္သည္
အငိုဇာတ္လမ္း ၊ ရင္နင့္ခန္းကို
ဆင့္ကမ္း ေျပာျပပါလိမ့္မည္။
(အႏွစ္ (မန္းတကၠသိုလ္)၊ မ်က္ရည္စိုစို တကၠသိုလ္)

၁၉၈၈ ခု မတ္လ ၁၆ ရက္

ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ဘြဲ႔ႏွင္းသဘင္ခန္းမေရွ႕သို႔ စိုးေအာင္ ေရာက္သြားခ်ိန္တြင္ သူ႔မွာ ေယာင္ေတာင္ေတာင္ ျဖစ္ေနသည္။ ခ်ိန္းဆိုထားေသာ ဘြဲ႔ႏွင္းသဘင္ေရွ႕တြင္ လူသိပ္မမ်ားေသး။ စစ္တပ္က ေက်ာင္းဝန္းကို ဝိုင္းထားၿပီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားေတြ ခ်င့္ခ်ိန္ေနၾကပုံရသည္။ စိုးေအာင္ကိုယ္တိုင္လည္း စစ္သားေတြေစာင့္ေနေသာ

ကံ့ေကာ္ပြင့္၏ သံမဏိဝတ္ဆံ (အပိုင္း ၂)

အခန္း ၂

ၾကယ္တပြင့္ေႂကြ
ေျမသို႔မက်
ငါ့မ်က္ရည္ပါးျပင္ဆင္း
မင္းမျမင္ရ။
(ေမာင္လူမွိန္၊ ဆိုက္ကို အလြမ္းေဟာင္း)

အခုေတာ့ ပစ္ခတ္သံေတြ ၿငိမ္သက္သြားခဲ့ေခ်ၿပီ။

ပစ္ေသာသူတို႔က အားရေအာင္ပစ္ခတ္ၿပီးေနာက္ ေက်ာ့ေက်ာ့ေမာ့ေမာ့ႏွင့္ ထြက္ခြာသြားၾကသည္။ သူတို႔ အဖို႔မွာ အေညာင္းညာေျပ ေလ့က်င့္ခန္းတခု လုပ္လိုက္ရသလို လြယ္လြန္းလွသည္။

က်န္ရစ္သူတို႔မွာကား ေသြးအလိမ္းလိမ္း မ်က္ရည္အလူးလူး။ လက္နက္အင္အား အျပည့္အစုံ တပ္ဆင္ထားသူေတြက

ကံ့ေကာ္ပြင့္၏ သံမဏိဝတ္ဆံ (အပိုင္း ၁)

ခရစ္ႏွစ္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္

(အခန္း ၁)

အဓိက႐ုဏ္းဆိုတာ နားမပါတဲ့လူေတြကို နားၾကားလာေအာင္ စကားေျပာတဲ့နည္းျဖစ္တယ္။
(မာတင္လူသာကင္း ဂ်ဴနီယာ)

၁၉၈၈ ခုမတ္လ ၁၃ ရက္။

ေျခသံေတြကို သူၾကားေနသည္။ ေျပးလႊားေနေသာ ေျခသံေတြ။ အေရးတႀကီး ေျပးလႊားေနေသာ ေျခသံေတြ။ လူတ ေယာက္ ႏွစ္ေယာက္၏ ေျခသံမဟုတ္။ လူေတြ အမ်ားႀကီး၏ ေျခသံေတြ။

ဘာေတြျဖစ္ေနၾကသနည္း။ မီးေလာင္ေနသလား။ ကမာၻႀကီးပ်က္စီးေလၿပီလား။ လူေတြ ဘာေၾကာင့္မ်ား အေရးတႀကီး

ရန္ကုန္ကို ကိုင္လႈပ္ေသာ ထို (၇) ရက္ (အပိုင္း ၂)

“အသက္ေပါင္းမ်ားစြာ စေတးထားၿပီး ျဖစ္လို႔ လက္ေလ်ာ့လို႔ေတာ့ မျဖစ္ဘူး။ ဒါ့အျပင္ က်ေနာ္တို႔က အထက္စီး ရေန တယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ ယံုၾကည္ၾကတယ္။ ျပည္သူေတြအေနနဲ႔လည္း က်ေနာ္တို႔ကို ကိုယ္ခ်င္းစာၿပီး အားေပးၾကပါတယ္။ တကၠသိုလ္အတြင္း ဆႏၵျပပြဲတိုင္းလိုလို ထမင္းထုပ္ေတြ၊ ေငြေတြ၊ ေဆးေပါ့လိပ္ေတြ ပို႔ေပးၾကတယ္။ မဟုတ္မဟတ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ အစိုးရကို လူေတြက စိတ္ကုန္ေနၾကတယ္ဆိုေတာ့လဲ က်ေနာ္တို႔ကို ဆက္လက္ဆႏၵျပၾကဖို႔ အားေပး ၾကတယ္။ ေၾကာက္စိတ္ဝင္ဖို႔ ေနေနသာသာ ဆန႔္က်င္လႈပ္ရွားမႈေတြမွာ လူထုက ပိုမိုအားေပးလာတယ္”

ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ ပင္မ နယ္ေျမ၊ လိႈင္နယ္ေျမ၊ ဗိုလ္တေထာင္ နယ္ေျမ၊ ၾကည့္ျမင္တိုင္ နယ္ေျမ စသည့္ ေက်ာင္းဝင္း ေလးခု၊ ေဆး တကၠသိုလ္ ၂ ခု၊ သြားဘက္ဆိုင္ရာ ေဆးတကၠသိုလ္ တို႔အျပင္ အထက္တန္းေက်ာင္းမ်ားႏွင့္ပါ ဆက္ သြယ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားကို

ရန္ကုန္ကို ကိုင္လႈပ္ေသာ ထို (၇) ရက္ (အပိုင္း ၁)

၁၉၈၈ ခု မတ္လ ဒုတိယအပတ္

ငိုက္ျမည္းေနေသာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္၌ ထူးထူးျခားျခားလကၡဏာ တစံုတရာမွ် မေတြ႔ရေခ်။ ခရီးသည္မ်ားႏွင့္ ၾကပ္သိပ္ ေနေသာ ဘတ္စ္ကားအိုတို႔သည္ လမ္းမႀကီးမ်ား တေလွ်ာက္ ေလးတြဲ႔စြာ သြားလာေနၾကသည္။ ယိုးဒယား၊ တ႐ုတ္၊ အိႏိၵယႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ပါမက်န္ အိမ္နီးခ်င္းနိုင္ငံမ်ားမွ ဝင္လာေသာ ေမွာင္ခိုပစၥည္းမ်ဳိးစံုေရာင္းသည့္ ေစ်းမ်ားမွာ လည္း စည္ကားလ်က္ရွိေနသည္။

နိုင္ငံ၏ ဘ႑ာေရး လ်ာထားခ်က္ကို ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္၌ တင္သြင္းေဆြးေႏြးနိုင္ရန္ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ပါတီ (မဆလ)၏ ဗဟိုေကာ္မတီဝင္မ်ား စည္းေဝးတိုင္ပင္၍ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ခဲ့သည္။ အရြယ္အစားေသး၍ စိတ္ဝင္စားစရာ