Showing posts with label စိုးေနလင္း. Show all posts
Showing posts with label စိုးေနလင္း. Show all posts

Saturday, December 31, 2011

“ ေမွ်ာ္လင့္ခိုးထဲက ၂၀၁၁”


၂၀၁၀ ဟာ သူ မထြက္ခင္္
(ႏို၀င္ဘာ ၁၃ ရက္၊ ျမန္မာနိုင္ငံအတြက္)
တခ်က္မဂၤလာရွိသြားခဲ့ရတယ္။

တႏွစ္လံုးကေတာ့
တိမ္ဖံုးပါလို႔ လ မသာ
ရင္ဆာငတ္မြန္း ေမွာင္လြန္းေသာညတို႔ခ်ည္းသာ
ၾကက္ပန္းသြားေသာ ယာေတာမ်ား လမ္းမမ်ားေပၚ
မြန္ခ်္႕ရဲ႕ေအာ္သံပန္းခ်ီကားတို႔ပံုထပ္
မိုးခါးမုန္တိုင္းလိုက္လို႔တိုက္ျပန္ရဲ႕
(မ်က္လွည့္ဆရာကေတာ့)
ပဲ့စင္ယိုင္ယိုင္ႀကီးကို တြယ္ကုတ္
အစြန္ထုတ္ထားတဲ့ႏိုိုင္ဖဲလိမ္တခ်ပ္ကိုခ်ခင္း
အပင္းသြင္းဖို႔ႀကိဳးစားေနစဥ္…

Tuesday, December 13, 2011

“လင္းလုလု…”

ခုထိ ေမွ်ာ္လင့္ခိုးပဲရွိေသးရဲ႕
ပဲ့ကိုဘယ္သူက ဘယ္လိုကိုင္မွာလဲ
ေရကလည္း နည္းပါဘိသနဲ႔
အဲဒီ ဒီေရျမင့္သစ္ဆိုတာကို ေတာင့္တမိ
ထက္္ၿမိတဲ့ဓားတစင္းရဲ့စြမ္းအား
ျမားတစင္းရဲ႕စြမ္းအားနဲ႔
ပစ္မွတ္ကို တည့္တည့္ပစ္ႏိုင္ဖို႔သာ။   ။

Sunday, March 27, 2011

“လႈိင္းလံုးကဗ်ာ”

 လမ္းကမဆံုးေသးဘူး
ေနာက္ဆံုးရထားကေတာ့ ထြက္သြားၿပီ
ခါေတာ္မီ အလုအယက္က်ားၿမီးဆြဲလိုက္ၾကသူမ်ားက
ေအာ့ဇ၀စ္* သြား ေတာလားအလိုက္
အိပ္မငိုက္၊ ထိပ္မတိုက္ရဲ
ငုတ္မိသဲတိုင္ဆင္း

Monday, February 7, 2011

“အရပ္မႀကိဳက္တဲ့ ထိုးဇာတ္”


ယန္းေပါဆတ္* ကေျပာခဲ့တယ္
လူေတြမွာ လြတ္လပ္စြာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရွိတယ္
ကိုယ္ေရြးခ်ယ္တာကို ကိုယ္တာ၀န္ယူရဲဖို႔ပဲလိုတယ္… တဲ့
အဲ့ဒီ္မွာ လူ႔ဂုဏ္သိကၡာေတြ ဆုတ္ဖဲ့ခံေနၾက
ကိုယ္က မေရြးဘဲ အေရြးခ်ယ္ခံေနၾက
မလွပလိုက္ပေလ။

Monday, January 24, 2011

“ေရ စာ”


‘ေအာ့ႏွလံုး’ * ကိုဖတ္ၿပီးဆန္တက္သြားတဲ့ သိစိတ္က
တိမ္လိပ္တခုကို တုပခ်င္ခဲ့ပံု။
ဘယ္တံုးကမွ မလံုျခံဳခဲ့တဲ့ဘ၀မွာ
ၾကာၾကာ၀ါးၾကည့္ေနၾကဆဲ
ထူးကဲအေအးလႈိင္းေအာက္
ေနာက္ႏွစ္လွမ္းဆုတ္ သြားၾက။