ဘုုရားပို႔လိုက္တဲ့ လက္ေဆာင္

ဘုရားကို တခါမွာ
ေကာင္းေကာင္း ရွစ္ခိုုးတာ
ဆုုေတာင္းတာ မလုုပ္ဖူးပါဘူး။

တခါပဲ ရိစ္ခိုးဖူးခဲ့တယ္။
ဒါ ပထမဆံုးပဲ ။
ဒါ ေနာက္ဆံုးပဲ ။

အို .. ဘုရား
က်ေနာ္ကို ဉာဏ္ရိွေအာင္လုပ္၊
က်ေနာ့္ရန္သူ ဉာဏ္နည္းေအာင္လုပ္ပါ
ဘုုရားက လုပ္ေပးတာကိုေတြ႔ရတယ္။

မိုုးသီးဇြန္
(၁၉၈၉ ခုနစ္ ျမတ္ေစာညီေနာင္ဘုုရားဖူး အမွတ္တရ)

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဲ႕အေရာင္ ဆံပင္အံုႀကီးေအာက္မွာ

တိုင္းက်ဳိျပည္ေဆာင္
လူထုဘက္ေတာ္သားႀကီးဆရာကို
ႏိုင္ငံေတာ္က ရလိုက္တယ္
ဆရာ့ဘဝတခုလံုး
ႏိုင္ငံေတာ္ကို ေပးအပ္ခဲ့တယ္
ဆရာ့ဘဝဟာ လူထုဘဝ
ဆရာ့ခံစားမႈဟာ

ဆရာႀကီး ဦးဝင္းတင္ သို႔

ပိေတာက္ေတြ
ဖူးသစ္ေ၀ခြင့္မရတဲ့ ဒီကာလ
က်ေနာ္တို႔ ႏွလံုုးသားက
ယံုၾကည္ရတဲ့
ကဗ်ာတပုဒ္ကိုမွ
ေသမင္းက

ဦးဝင္းတင္ အတြက္ ရင္ဖြင့္ကဗ်ာ

ရင္ဖြင့္ကာ ေအာ္ဟစ္လုိက္မယ္
ႏွေမ်ာတယ္.. လြမ္းတယ္။
အေမွာင္မည္းမည္းထဲ နိမ့္က်သူတုိ႔ မ်က္ရည္စက္ ဖယ္ရွားခ်င္သူ
ခုေတာ့... ပိန္းပင္ေတြထက္ သူ႔အတြက္
ျပည္သူ႔မ်က္ရည္စက္ေတြသီးလုိ႔။

မဟာပထ၀ီေျမမွာ အျမစ္တြယ္ နက္႐ႈိင္းသူ
ခုေတာ့...

က်ားရဲ

ေနျပင္းလွ်င္ ႏွင္းမႈန္လွ်င္
ေဆြ႔ေဆြ႔ခုန္ အုိက္လုိအုိက္
ခုိက္ခုိက္တုန္ ခ်မ္းလုိခ်မ္း။

အခန္းက်ဥ္းက်ဥ္း
အလင္းမ၀င္ ေလမ၀င္

ဦး၀င္းတင္ ရွင္ၿပန္ထေျမာက္ၿပီ

ကင္ဆာက်ဆုံးပါေစ
ဖိႏွိပ္အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ေခတ္မွာ
လြတ္ေျမာက္ေရး လႈပ္ရွားခဲ့တဲ့သူမ်ား
ေၾကြးေၾကာ္ခဲ့တဲ့ စကား
ၾကားခဲ့တာ နားမဆံ့ေပါ့။
 

ဦး၀င္းတင္
လြတ္ေျမာက္ေရး ဦးေဆာင္သူ
အမွန္တရားကို ေျပာသူ
လူထုဘက္က ရပ္တည္သူ
လမ္းမျမင္ ကမ္းမျမင္

အေမွာင္ေခတ္ႀကီးတခုလံုးကို စိမ္ေခၚခဲ့သူ ကြယ္လြန္ျခင္း ဂုဏ္ျပဳကဗ်ာ

ငါတို႔ေခတ္မွာ
သူလိုလူတေယာက္ ရွိေနခဲ့တာကိုက
ငါတို႔ေခတ္ရဲ့ မာန္မာနကုိျပတဲ့ မဟာသေကၤတပါပဲ။

သူဟာ
ဘယ္ေလာက္အထိ အသက္ရွင္ ေနထိုင္ႏိုင္မလည္း
သူဟာ
မေသခင္ကတည္းက မေသေဆးကို စားႏိုင္ခဲ့တယ္
ေသဆံုးသြားသည့္တိုင္

ေကသရာဇာ

ရဲေဘာ္၀င္းတင္
သင္ဟာ
ျခေသၤတေထာင္ ပမာ
တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးစု
လူထုက ထုဆစ္တယ္။

ကမၻာမေၾကေန႔မ်ား

က်ေနာ္ဟာ ေျမ၀ပ္ငွက္ကေလးတေကာင္ပါ ေမေမ (ဒီလက္မ်ဳိး)

က်ေနာ္ဟာ ေျမ၀ပ္ငွက္ကေလးတေကာင္ပါ ေမေမ။
ပုိက္သာဂုိရပ္ရဲ႕ သီအိုရမ္ကို မကၽြမ္းက်င္ခဲ့ေပမယ့္
လူနဲ႔ လူခ်င္း လုေသာက္တဲ့
ဖန္ခြက္ခ်င္းတိုက္သံမွာ

ေ ျပ ာ င္ း သြ ာ း တဲ့ လိ ပ္ စ ာ

မရည္ရြယ္ဘဲ အသက္ေတြႀကီးသြားခဲ့။
သုညေတြအမ်ားႀကီးေရးထားတဲ့ လက္ေရးလွစာအုပ္ထဲမွာ
ဘဝကိုေရာထည့္ထားလိုက္တယ္ မသိမသာ။
လိမ္မွလူရာဝင္တဲ့ ရပ္ကြက္ရဲ႕ေဘးနားက အိမ္ေလးတလံုးမွာ
လက္ေရးလွစာအုပ္ရယ္ ...
ငါ ရယ္ ...
ငါ့ အသက္ေတြ ရယ္ ... ေနထိုင္တယ္။
မ လ ာ ပါ နဲ႔

အုံးျပန္႔

တထစ္ခ်င္း…
တထစ္ခ်င္း…
ေသြးခ်င္းခ်င္းနဲ႔
ဆင္းခဲ့ရာ တက္ခဲ့ရာ
မုိးၾကမ္းထဲလဲေနတဲ့ ေတာင္တက္လမ္းမ်ား

တလွမ္းခ်င္း…
တလွမ္းခ်င္း…
အလြမ္းခ်င္းခ်င္းနဲ႔

တံုးေမာင္းေခါက္သံ

(တစ္)

ကုန္သည္ေလ တိုက္ခ်ိန္ၾကမွ
ငါဒို႔ဟာ လက္ဗလာနဲ႔
အိမ္ကိုျပန္လာၾက
လယ္ေတြကို ဒို႔ မပိုင္ၾကေတာ့ဘူးေလ။

ဒါ ေျမကိုသိမ္းတာမဟုတ္၊
ဘဝေတြကို

လူ႔ ေ ဘ ာ င္ သ စ္ ေ ခ ၚ သံ ( မို း သီ း ဇြ န္ )

ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ သင္တို႔
အနာဂတ္ေတြကို လူ႔ေဘာင္သစ္မွာ ရွာေဖြပါ
သင္ မုခ်ေတြ႔မယ္
ငါ ဆိုပါရေစ။

ႀကီးမားတဲ့ သင့္အိမ္မက္ေတြ
လူေတြရယ္ ဘယ္လိုပင္ ရယ္ေသြးသြမ္းပါေစ
ကိုယ့္အိမ္မက္ေတြကို ကိုယ္တည္ေဆာက္ဝံ့တဲ့ ေယာက္်ား
ကိုယ့္အိမ္မက္ေတြကို

ဒီည ဧည့္စာရင္း လာမစစ္နဲ႔

အျပစ္ေတြလား
အခ်စ္ေတြလား
အခ်ိန္ေတြသာ ရိွခဲ့ရင္
မေသာက္မစား
က်မ္းစာ ဖတ္ပါ့မယ္
ႏူရ္ဘီ။

အျပစ္ေတြပိုမ်ားေအာင္
ဒီညေတာ့ ငါမေသခ်င္ဘူး
မင္းနဲ႔ ငါ

နီေအာင္ေမသု (သုိ႔မဟုတ္) ဦးေအာင္ေမသု

သာယာဝတီ ေပါင္းတည္တေၾကာမွာလွ
အဇာနည္အေပါင္း တကယ္ေပါလွပါတယ္။

(ဆရာႀကီးသခင္ကုိယ္ေတာ္မႈိင္း)
တစ္ေထာင့္ကုိးရာေလးဆယ့္တစ္
ဒီဇင္ဘာနွစ္ဆယ့္ငါးမွာ

ေဆးစက္တစက္စီ တုိ႔ေပးပါ

ဓါတ္ပံု .. Minn Thaik

သူတုိ႔ေလးေတြ
သဲေသာင္လြလြ
စိမ္းျပာျမျမ
ပင္လယ္ဝမွာ
ေရာင္စုံခရုလွလွေလးေတြ
ေကာက္ေနၾကတာ

ဒါ ... ကဗ်ာမဟုတ္၊ ဒါ .. မုန္တုိင္း

မုိးသည္းမုန္တုိင္းထဲ
ေခါင္းၿမီး မၿခဳံ
လက္ကုိ အစြမ္းကုန္ဆန္႔တန္း
အလင္းကုိ ႀကဳိဖုိ
အ႐ုဏ္ကုိ ႀကဳိဖုိ႔
ရင္ဖြင့္လုိ႔ ပြင့္ဖုိ႔ ႐ုန္းကန္ေနတဲ့

အခ်စ္ဟပ္တဲ့ ငါး

သိပ္ခ်စ္တယ္ ႏူရ္ဘီ
ဘာသာတရားကို
ငါးစာမွာ မထားဘဲ
မင္း ငါ့ကို မွ်ားခဲ့တယ္။

ခ်စ္ျခင္းဆိုတဲ့

ေတာင္ျပဴတင္း

ေနာ္အုန္းလွ လား
ေဒၚအုန္းလွ လို႔ ေခၚရမလား
ကိုကိုးကၽြန္းမ်ားရွိရင္
ခင္ဗ်ားက
ဓားေတာင္ကိုေက်ာ္

က်မ ေ ထ ာ င္ က် ခ် င္ တ ယ္

၈၈ တုန္းက ေမွာ္ဘီၿမိဳ႕နယ္ ဂမူးရြာက
ကရင္မေလးတေယာက္ အေဖ့လက္ကိုဆြဲၿပီး
သူလည္းဆႏၵျပ လိုက္ခ်င္လို႔တဲ့
သူမ်ားတိုင္ေပးသမွ် ဒို႔အေရးေတြေအာ္
ရင္ကိုေကာ့လို႔ ခ်ီတက္