Showing posts with label ဦးဝင္းတင္. Show all posts
Showing posts with label ဦးဝင္းတင္. Show all posts

Friday, April 25, 2014

ဆရာႀကီးဦး၀င္းတင္၏ ေနာက္ဆံုုးခရီးသို႔ ဂါရ၀ျပဳျခင္း (မိုးသီးဇြန္)

ဥဒါန္း

“သားလုတာ အေလ်ာ့ေပးလို႔ရတယ္၊ အေမလုတာ အေလ်ာ့ေပးလို႔ မရဘူး” (ဟံသာ၀တီ ဦး၀င္းတင္)

ဆရာႀကီး ဦးဝင္းတင္ကို ခမ္းခမ္းနားနား လူထုစ်ာပန ျဖစ္ေစခ်င္တာ က်ေနာ့္ဆႏၵပါ။ တတ္ႏိုင္ရင္ သူ႔ခႏၶာကို ယုဒသန္ခန္းမမွာ လူထုစ်ာပနအျဖစ္ က်င္းပခ်င္ပါတယ္။ ယုဒသန္ခန္းမက သိကၡာေတာ္ရ ဆရာေတာ္ကလဲ ခြင့္ျပဳပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ့္ဆႏၵ မျပည့္ဝခဲ့ဘူးေပါ့ေနာ္။ တကယ္က ဆရာႀကီးရဲ႕ ႐ုပ္အေလာင္းကို မိုးျပာေရာင္ပိတ္စပတ္ၿပီး ဧရာဝတီျမစ္ကမ္းပါးမွာ စ်ာပနအခမ္းအနား က်င္းပခ်င္ပါတယ္။ ဆရာႀကီးအတြက္ အမွတ္တရဂူဗိမာန္ကိုလဲ တေန႔ေန႔ တေနရာမွာေတာ့ ျဖစ္ေအာင္ က်ေနာ္တို႔ ႀကိဳးပမ္းရပါမယ္။

(၁) ေရျဖင့္ကန္ေတာ့ျခင္း

က်ေနာ္ ဆရာ့႐ုပ္ကလာပ္ကို ေရေဝးက ေရခဲတိုက္သြင္းေတာ့ က်ေနာ္ လုိက္ဝင္သြားမိတယ္။ က်ေနာ့္ရင္ထဲက ဆရာႀကီးကို ဂါရဝျပဳ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ဆႏၵေတြက လႊမ္းမိုးေနပါတယ္။ ပူေလာင္ေနပါတယ္။ ေဆြမ်ိဳးေတြ ေနာက္ဆံုးဂါရဝျပဳ ၿပီး၊ ဝန္ထမ္းေတြက ေရခ်ိဳးေပးဖို႔ စီစဥ္ေတာ့

Wednesday, April 23, 2014

ခုတာ့လည္း က်ေနာ္တို႔ ဗမာျပည္ “ခ - ေလးလံုးေခတ္” ကို တကယ္ေရာက္ေနၿပီလား

၁၉၇၃ - ၇၄ ခုႏွစ္မွာ က်ေနာ့ဇာတိရပ္ေျမ မူလတန္းေက်ာင္းေလးမွာ ေလးတန္းၿမိဳ႕နယ္စစ္ စာေမးပြဲေျဖအၿပီး ပညာခရီးဆက္ဖို႔ ကိုရင္လူထြက္ဘဝ ပုပုလံုးလံုး ကတံုးေလးနဲ႔ ေရာက္လာခ်ိန္မွာ ရန္ကုန္ဟာ အလုပ္သမားသပိတ္ ေက်ာင္းသားသပိတ္ေတြနဲ႔ ျပည့္လ်ံေနပါတယ္။ က်ေနာ္ ေနခဲ့တဲ့ေနရာကေန ဆင္မလိုက္သေဘၤာက်င္းရံုက အလုပ္ဆင္းအလုပ္တက္ဥၾသသံကို ၾကားရတယ္။ ဆင္မလိုက္သေဘၤာက်င္း အလုပ္သမားေတြရဲ႕ဆန္ေတာင္းတဲ့သပိတ္တိုက္ပြဲကို ဝဲစားႀကီး ဗိုေနဝင္းက ဆန္အစားက်ည္ဆံေတြနဲ႔ ရက္ရက္စက္စက္ သတ္ျဖတ္ေခ်မႈန္းခဲ့စဥ္ ထြက္ေပၚလာတဲ့ မရဏမင္းရဲ႕အူသံလို မရပ္မနားအူထြက္ေနတဲ့ ဆင္မလိုက္သေဘၤာက်င္းက ဥၾသသံကိုအခုထိ ၾကားေယာင္ေနဆဲပါ။ ၾကားေယာင္မိတိုင္း အိမ္မက္ဆိုးတခုလို ေျခာက္လွန္႔ခံေနဆဲပါ။

အဲဒီကာလ အဲဒီတိုက္ပြဲေတြမွာ

Tuesday, April 22, 2014

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဲ႕အေရာင္ ဆံပင္အံုႀကီးေအာက္မွာ

တိုင္းက်ဳိျပည္ေဆာင္
လူထုဘက္ေတာ္သားႀကီးဆရာကို
ႏိုင္ငံေတာ္က ရလိုက္တယ္
ဆရာ့ဘဝတခုလံုး
ႏိုင္ငံေတာ္ကို ေပးအပ္ခဲ့တယ္
ဆရာ့ဘဝဟာ လူထုဘဝ
ဆရာ့ခံစားမႈဟာ

ဆရာႀကီး ဦးဝင္းတင္ သို႔

ပိေတာက္ေတြ
ဖူးသစ္ေ၀ခြင့္မရတဲ့ ဒီကာလ
က်ေနာ္တို႔ ႏွလံုုးသားက
ယံုၾကည္ရတဲ့
ကဗ်ာတပုဒ္ကိုမွ
ေသမင္းက

ဦးဝင္းတင္ အတြက္ ရင္ဖြင့္ကဗ်ာ


ရင္ဖြင့္ကာ ေအာ္ဟစ္လုိက္မယ္
ႏွေမ်ာတယ္.. လြမ္းတယ္။
အေမွာင္မည္းမည္းထဲ နိမ့္က်သူတုိ႔ မ်က္ရည္စက္ ဖယ္ရွားခ်င္သူ
ခုေတာ့... ပိန္းပင္ေတြထက္ သူ႔အတြက္
ျပည္သူ႔မ်က္ရည္စက္ေတြသီးလုိ႔။

မဟာပထ၀ီေျမမွာ အျမစ္တြယ္ နက္႐ႈိင္းသူ
ခုေတာ့...

Monday, April 21, 2014

က်ားရဲ

ေနျပင္းလွ်င္ ႏွင္းမႈန္လွ်င္
ေဆြ႔ေဆြ႔ခုန္ အုိက္လုိအုိက္
ခုိက္ခုိက္တုန္ ခ်မ္းလုိခ်မ္း။

အခန္းက်ဥ္းက်ဥ္း
အလင္းမ၀င္ ေလမ၀င္

ဦး၀င္းတင္ ရွင္ၿပန္ထေျမာက္ၿပီ


ကင္ဆာက်ဆုံးပါေစ
ဖိႏွိပ္အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ေခတ္မွာ
လြတ္ေျမာက္ေရး လႈပ္ရွားခဲ့တဲ့သူမ်ား
ေၾကြးေၾကာ္ခဲ့တဲ့ စကား
ၾကားခဲ့တာ နားမဆံ့ေပါ့။
 
ဦး၀င္းတင္
လြတ္ေျမာက္ေရး ဦးေဆာင္သူ
အမွန္တရားကို ေျပာသူ
လူထုဘက္က ရပ္တည္သူ
လမ္းမျမင္ ကမ္းမျမင္

အေမွာင္ေခတ္ႀကီးတခုလံုးကို စိမ္ေခၚခဲ့သူ ကြယ္လြန္ျခင္း ဂုဏ္ျပဳကဗ်ာ


ငါတို႔ေခတ္မွာ
သူလိုလူတေယာက္ ရွိေနခဲ့တာကိုက
ငါတို႔ေခတ္ရဲ့ မာန္မာနကုိျပတဲ့ မဟာသေကၤတပါပဲ။

သူဟာ
ဘယ္ေလာက္အထိ အသက္ရွင္ ေနထိုင္ႏိုင္မလည္း
သူဟာ
မေသခင္ကတည္းက မေသေဆးကို စားႏိုင္ခဲ့တယ္
ေသဆံုးသြားသည့္တိုင္

ဦးဝင္းတင္ (၁၉၃၀-၂၀၁၄) ၂၁-၄-၂၀၁၄ ရက္ နံနက္ (၆း၃၀) တြင္ကြယ္လြန္

အမည္ - ဦးဝင္းတင္
အဖအမည္ - ဦးပု
အမိအမည္ - ေဒၚအမာ
ေမြးသကၠရာဇ္ - ၁၉၃ဝ ျပည့္ႏွစ္၊ မတ္လ ၁၂ ရက္
ဇာတိ - ပဲခူးတိုင္း ႀကိဳ႕ပင္ေကာက္ ၿမိဳ႕
ပညာအရည္အခ်င္း - ၁၉၅၃ ခုႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္မွ အဂၤလိပ္ စာေပ၊ ေခတ္သစ္ ရာဇဝင္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး သိပံၸ ဘာသာ တြဲျဖင့္ ဝိဇၨာဘြဲ႕ ရခဲ့သည္။

ကေလာင္ အမည္ခြဲမ်ား - ေမာင္ဝန္ဇင္း၊ ေပၚသစ္၊ ျပည္စိုး၊ ဝင္းထင္၊ ပုည၊ ဝင္းေဆြ၊ သုေတသီ၊ အယ္ဒီတာ တဦး

ဦးဝင္းတင္သည္ သား သမီး ၃ ဦး အနက္ အႀကီးဆံုး ျဖစ္သည္။ ဦးဝင္းတင္ဟာ အိမ္ေထာင္ မျပဴဖူးပါ၊ လူပ်ဳိႀကီး အျဖစ္ ေနထိုင္ ေနသူ တဦး ျဖစ္သည္။ တကၠသိုလ္မွာ အဂၤလိပ္ စာေပ၊ ေခတ္သစ္ သမိုင္းနဲ႕ ႏိုင္ငံေရး သိပၸံ ဘာသာတြဲကို ယူခဲ့ၿပီး၊ ၁၉၅၃ မွာ

Saturday, April 19, 2014

ေကသရာဇာ


ရဲေဘာ္၀င္းတင္
သင္ဟာ
ျခေသၤတေထာင္ ပမာ
တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးစု
လူထုက ထုဆစ္တယ္။

ကမၻာမေၾကေန႔မ်ား

Thursday, November 7, 2013

ဘာနဂါးမွ မေၾကာက္ဖူးမွတ္၊ ဇာတ္ဓါးကို မတုုန္ စကၠဴက်ားကိုု မျဖဳံ

ဟံသာ၀တီ ဦး၀င္းတင္၊ ႏို၀င္ဘာ ၆၊ ၂၀၁၃

တတုိင္းတျပည္လံုး ဖိန္႔ဖိန္႔တုန္ေၾကာက္ေခ်းပါေအာင္ ဟိန္းေဟာက္ မာန္မဲလိုက္တဲ့ ၿခိမ္းေျခာက္သံကဲြႀကီး နားနဲ႔ ဆတ္ဆတ္ၾကားလိုက္ၾကရဲ႕ေနာ္။ မၾကားသေနာ္ရယ္လို႔ မရွိရေအာင္ က်ဳပ္က ျပည္သူေတြကို နားကေလာ္လို႔ ေဖာ္ထုတ္ေပးပါရေစဗ်ား။

တ၀ါကၽြတ္တြင္းမွာ ဘယာညြတ္ကြင္းက ငါလြတ္ကင္းေအာင္ဟဲ့ဆိုတဲ့ သေဘာေလးလား။ ၀ါကၽြတ္မွာ ဆရာဖြတ္ႀကီး အဲေလေယာင္လို႔ ဆရာႀကံ့ႀကီးကို ေတာေျပာေတာင္ေျပာ လုပ္ေအာင္ဆိုတဲ့ သေဘာေလလား ေတာ့မသိ။ စစ္အာဏာရွင္ေဟာင္းဆီကို သူ႔တပည့္ရင္းေတြက ေယာ၀စန အသံၾကားရေအာင္ ၾသ၀ါဒခံသြားၾကသတဲ့။ သခြပ္ပင္ရင္းမွာ